کوهنوردان شامل دو تیم هستند تيم الف به سرپرستی آقای عمیدی و تیم ب به سرپرستی آقای حسن نجاران که شامل کوهنوردان استان زنجان است. تيم الف اينك براي استراحت به بيس كمپ بازگشته اند و تيم ب پس از يك شب هم هوايي در اين كمپ، قصد دارد براي لمس كمپ 3 ( ارتفاع 6200 متر) و روز یکشنبه ۲۸/۴/۸۸ عازم اين كمپ گردند.
آقای امیر دمکری در تماس تلفنی با آقای جمال عزیزی وضعیت روحی و جسمی خود و همنوردانش را بسیار خوب توصیف کرد و گفت: روز یکشنبه جهت شب مانی به کمپ دو صعود خواهند کرد. دمای هوا نیز سرد بوده تیمهائی از کشورهای چینَ روسیه و ایتالیا در موستاق آتا حضور دارند. هم چنین تیمی از کشور سوئد نیز جهت اسکی به منطقه آمده است.
اعضای تيم کوهنوردان سرزمین خورشید روز جمعه تاریخ 31/4/88 کمپ سه را در ارتفاع 6800 متر برقرار نمودند. آنها بعد از يک شب هم هوايي در این کمپ، به بیس کمپ بازگشته و يك روز در بیس کمپ (4200 متر) استراحت کردند.
کوهنوردان روز شنبه 3/4/88 از بيس كمپ به سمت كمپ یک حرکت کرده و شب را در آنجا به استراحت پرداختند . روز یکشنبه 4/5/88 به كمپ 2 صعود نموده و شب را در آنجا اقامت کرده و قصد دارند روز دوشنبه 5/4/88 به سمت كمپ 3 حركت نمايند و خود را براي صعود به قله آماده کنند.

با تشکر از وب سایت سرزمین خورشید آخرین اخبار از این تارنما است.
آخرین اخبار از وبلاگ استاد حسن نجاریان
گزارش همایش سنگنوردی لکبن واقع در منطقه پسوه (جاده مهاباد – پسوه- پیرانشهر) روزهاي پنجشنبه و جمعه 25 و 26 تیر سال 1388

گروهی از خانواده های کوهنوردان
به دعوت هیات کوهنوردی شهرستان مهاباد همایش دو روزه با حضور تعداد زیادی از کوهنوردان جوان و پیشکسوت شهرستان مهاباد در این رشته در جوار دیوارهی گلوی لکبن واقع در نزدیکی روستائی به همین نام برگزار شد.

گروهی از سنگ نوردان کانون پس از اجرای برنامه
کوهنوردان و خانوادههای آنان از ساعت 17 بعدازظهر روز پنجشنبه 25 تیر ماه در کنار دیواره حضور یافتند و چادرهای خود را برپا کردند. ساعت 17:30 سنگنوردان جوان کانون کوهنوردان اوراز مهاباد در دو تیم 2نفری (امید شیخمحمدی و کسری قاضی) و (رضا محمد بایزیدی و رزگار قرنی) به سرپرستی آقای جمال عزیزی از دو مسیر دیوارهی شرقی صعود خود را آغاز کردند. همزمان تیم سوم (خانمها: بیان فاضلی،رابعه و سمیه کریمزاده و سحر عبدی و آقایان آرش اسماعیلزاده و کیان صدقی) به سرپرستی آقای جمال یوسفی از همان دیواره فرود کرده سپس فاصله بین دو دیواره را از روی دره به صورت تیرول طی کردند.ساعت 20 آقای مصطفی حیدری رئیس و خانم جمیله سیگاری نایب رئیس هیات کوهنوردی مهاباد لوح تقدیر کوهنوردان پیشکسوت و جوانان افتخار آفرینان این رشته ورزشی را اعطا کردند.

گروهی از اعضای انجمن کوهنوردان مهاباد
تعداد زیادی از خانوادههای کوهنوردان در برنامه شبمانی شرکت کردند و صبح روز جمعه از ساعت 8 بعد از صرف صبحانه گروههای متعدد کوهنوردی در چند مسیر به کوهپیمائی پرداختند. هم زمان آقای دیاکو افشردل نیز برنامه تمرینی امداد و نجات کوهستان و دیواره را انجام داد. کوهنوردان پس از صرف ناهار در ساعت 14 و استراحتی کوتاه آماده شدند تا ساعت 16 به طرف مهاباد کرکت کنند.

گروهی از کوهنوردان پس از دریافت لوح تقدیر
کانون کوهنوردان اوراز مهاباد ضمن تقدیر از هیات کوهنوردی در اجرای موفق چند همایش در چند ماه گذشته و تقدیر و تشکر از فعالین اجرائی هیات، از ادامه اینگونه برنامههای مشترک جهت همدلی، تشریک مساعی و نزدیک شدن بیشتر گروههای کوهنوردی به اهداف برجسته و والای اجتماعی و انسانی حمایت مینماید.
لازم به ذکر است تعداد زیادی از کوهنوردان فقط به منظور شرکت در مراسم همایش و بدون تجهیزات در محل حاضر شده بودند از این بابت به ما انتقاد نگیرد که چرا لباس و تجهیزات کوهنوردی ندارند.

بخشی از چادرهای کوهنوردان

کوهنوردان آینده

دریاچه کاراکول

kongor7719

karayalak7245 jungmanjar7229

کمپ ۳

در روز ۵شنبه مورخ ۱۸/۴/۱۳۸۸ با هماهنگی قبلی تعداد ۴۰ نفر از اعضای گروههای مختلف کوهنوردی شهرستان مهاباد زیر نظر هیئت کوهنوردی این شهرستان جهت صعود به قله اورین واقع در ۴۲ کیلومتری شهرستان خوی از توابع استان آذربایجان غربی بشرح زیر اقدام نمودند :
نام برنامه : صعود به قله اورین
سرپرست برنامه : آقای قادر دانشیار
ارتفاع قله : ۳۶۴۵ متر از سطح دریا
محل تجمع : ۱- دفتر کانون کوهنوردان اوراز مهاباد۲ – هیئت کوهنوردی شهرستان مهاباد
ساعت حرکت : ۱۳مورخه ۱۸/۴/۱۳۸۸
مسیر حرکت : ازاستان آذربایجان غربی، شهرستان مهاباد به ترتیب به شهرستانهای ارومیه۱۲۵ کیلومتر – شهرستان سلماس ۸۵کیلومتر – شهرستان خوی ۴۵ کیلومتر و ازشهرستان خوی باگذر از روستاهای پسک سفلی – بدلان – حصار ( واقع درغرب شهرستان خوی ) جمعا" بطول۴۲ کیلومتر ( طول مسیر از مهاباد تا پناهگاه کلا" ۲۹۷ کیلومتر )
پوشش گیاهی وسنگی کوه اورین : چمن زار طبیعی - خار- تیزک- گلهای وحشی رنگارنگ
وضعیت آب : تاارتفاع حدود ۲۸۰۰ متری چشمه ها وجویبارهای فراوانی دارد که باعث سرسبزی هرچه بیشتر منطقه گردیده است . از ارتفاع ۲۸۰۰ به بالا بواسطه آتشفشانی بودن کوه در دوره های قبل از پوشش گیاهی کاسته شده و ازسنگ های ریز ودرشت انباشته گردیده است .

قله ئاورین از روستای حصار که مه آلود است
روز پنجشنبه مورخه ۱۸/۴/۱۳۸۸
راس ساعت ۱۳:۳۰ با نیم ساعت تاخیر با ۲ دستگاه مینی بوس به مقصد شهرستان خوی حرکت کردیم وساعت20 به آنجا رسیده ومستقیم به اداره تربیت بدنی رفتیم که قبلا از آمدن ما مطلع بودند. دراداره تربیت بدنی از جانب آقایان عظیم خانی ( رئیس اداره تربیت بدنی شهرستان خوی ) موسی خانی ( رئیس سابق اداره تربیت بدنی شهرستان خوی ) رحیم ضیافتی ( رئیس هیئت کوهنوردی شهرستان خوی ) بخوبی از ما استقبال نمودند تاجائیکه با خرید 4 کارتن آبمیوه ( ساندیس ) بحقیقت شرمندگی ما را چندبرابرکردند. در آخر نیز تیم ما را تا جاده ای که به مسیر روستای حصار ختم میشد بدرقه نمودند .( لازم بذکر است که شخصیت آقای قادر دانشیار وآشنایی قبلی ایشان با آن افراد دلیل اصلی محبتهای بی شائبه آنان با تیم ما بود که به سهم خویش شخصا" از ایشان سپاسگزاریم.

روستای حصار
ساعت 21 به روستای حصار رسیدیم و با حمل کوله های خود یکسره به پناهگاه اورین رفته وبعد از خیر مقدم صمیمانه آقای رضازاده ( متصدی و سازنده پناهگاه ) شب را در آنجا استراحت نمودیم . ( خانمها در یک اطاق بخصوص در پناهگاه اتراق کرده و آقایان در بیرون و پشت بام پناهگاه چادر زدند )
روز جمعه مورخه ۱۹/۴/۱۳۸۸
ساعت۵ بامداد ازخواب بیدار شدیم وپس از صرف صبحانه ساعت ۶بامداد بسوی قله بصورت تیمی حرکت کردیم . بعد ازگذشتن ازفراز ونشیبهای کوه اورین ساعت ۱۰ ( بعد از۴ ساعت کوهپیمایی ) به قله رسیدیم و پس ازگرفتن عکسهای یادگاری از قله فرود آمدیم .
مضافا" اینکه اعضای تیم در سه دسته به قله صعود کردند .

پناه گاه کوهنوردی ئاورین در روستای حصار

آقای حسن سینا سرپرست کانون و کودکان چادر نشین

ساعت ۱۶ همان روز با سوار شدن به مینی بوسها وپرداخت هر نفر ۷۰۰۰ تومان کرایه ماشین بسوی مهاباد عزیمت نموده وساعت ۲۲:۳۰ به منزل رسیدیم . ( در گردنه قوشچی درمسیر ارومیه به سلماس به تصادف ناشی ازبارندگی ولعزندگی جاده برخوردنمودیم که یکدستگاه اتوبوس SCANIA بعلت لغزش ودرنهایت انحراف براست با دیواره کوه کنار جاده برخوردکرده
نقاط قوت برنامه : رهبری خوب تیم توسط آقای دانشیار بواسطه داشتن دوستانی در اداره تربیت بدنی شهرستان خوی ودرنتیجه راهنمایی بسیار خوب آنان بسیاری از مشکلات پیش بینی نشده را از سرراه تیم برداشت .
نقاط ضعف برنامه : پراکندگی تیم و در نتیجه صعود تیم بصورت چند دستگی - عدم استفاده برخی ازاعضای تیم از لباس و تجهیزات کوهنوردی – نداشتن بی سیم برای مواقع اضطراری – نداشتن دستگاه GPS برای استحضار دقیق ازارتفاع و موقعیت تیم .
کانون کوهنوردان اوراز مهاباد . حسن سینا ۲۰/۴/۱۳۸۸
این تابلو در ابتدای مسیر توجه ما را به خود جلب کرد ولی از بس رنگ و رو رفته بودبه جای تصویر آن متن تابلو را دوباره نوشتم:
همنوردان عزیز و محترم
... این روستا به علت شرایط طبیعی فاقد زمینهای بزرگ مزروعی است. مراتع و چمنزارها تنها محل درآمد اهالی زحمتکش این روستا را تشکیل میدهد...
عاجزانه یادآوری میکنیم مسیر حرکت خود را طوری تعیین نمایید که به چمنزارها و علوفه اهالی صدمه نرسانید.
با تشکر هیات امنای پناهگاه اورین


قله لنین

امیر دمکری به همراه تیم سرزمین خورشید در دو برنامه متوالی به منظور صعود به قلل موستاقآتا (7546متر)و لنین(7134 متر) به چین و قرقیزستان سفر میکند.
به همین مناسبت گروهی از کوهنوردان مهابادی به بدرقه آقای امیر دمکری رفتند. در این گردهمائی آقای ابراهیم باپیرآقایی رئیس اداره تربیت بدنی، مصطفی حیدری رئیس هیات کوهنوردی شهرستان مهاباد ، حسن سینا سرپرست کانون کوهنوردان اوراز مهاباد، تعدادی از پیشکسوتان کوهنوردی و کوهنوردان جوان حضور داشتند.
آقای امیر دمکری متولد سال 1345 مهاباد است و از سال 1380 کوهنوردی را شروع کرده است. وی از نوجوانی عضو تیمهای ورزشی از جمله فوتبال بوده و از سال 1388 به عضویت کانون کوهنوردان اوراز مهاباد درآمده است.
تیم سرزمین خورشید شامل 12 نفر از شهرهای مختلف ایران است. این تیم تمرینات مختلفی را انجام داده است از جمله 2 برنامه صعود از جبهه شمالی دماوند و تخت سلیمان علم کوه را در تمرینات خود داشتهاند. امیر دمکری با آقای بهروز حبیبی از کنگاور هم چادر خواهد بود. این برنامه با هزینه شخصی انجام خواهد شد.

صعود به موستاقآتا 21 روزه برنامه ریزی شدهاست و 10 روز بعد از بازگشت برنامه قله لنین با یک تیم 7 نفره انجام خواهد شد.
امیر دمکری در این دیدار از حمایت کوهنوردان مهابادی تقدیر کرد و این حمایتها را در ایجاد روحیه مضاعف در اجرای موفق این صعودها بسیار با ارزش دانست.
با آرزوی صعود موفق و توام با سلامتی برای این کوهنورد عزیز
آخرین خبر
تیم ۱۲ نفره سرزمین خورشید به سرپرستی آقای مهدی عمیدی به همراهی آقایان قربان رمضانپور و امیر دمکری و تیم ۱۳ نفره استان زنجان به سرپرستی آقای حسن نجاریان توسط یک پرواز ساعت ۲۲:۳۰ شنبه ۲۰ تیر ماه عازم پکن و سپس ارومچی شدند تا از آنجا با هواپیمای چینی به کاشکار رفته سپس با اتوبوس عازم ساباشی شوند.
ماه ی من ته نها مه هیکه سه د نجومی مه حو ئه کرد
یاری من ته نها گولیکه سه د هه زاری گرتووه
خوش له سه ر سینه ی سه ری هه لداوه دو گوی سه ر به مور
مات و حه یرانم که عه رعه ر که ی هه ناری گرتووه؟
...
ئه ژده های زولفی له ده وری گه نجی حوسنی حاریسه
حه لقه حه لقه چین به چین سه ر تا به خواری گرتووه
گه رد و بادی هیجری تو وا عاله می لی کردمه توز
نه ک دوو چاوم به لکه حه تا دل غوباری گرتووه
از دوستان و کارشناسان جانور شناسی تقاضا می شود در صورت تشخیص این لاشه اسم آن را مشخص کنند.
دوستان می توانند فیلم مربوط به دایناسور قندیل را از آدرس زیر دانلود کنند.
http://avatalan.persiangig.com/video/daynasoor.3gp



پاسخها:
۱- به قول سونیا خانم این یک غول بوده
قله دالان پر ۷ تیر ماه ۱۳۸۸

قله دالان پر ۷ خرداد ۱۳۸۸
در سمت راست عکس درست بالای تیر برق دوم کنار جاده لکه سفیدی دیده می شود این آبشار سووله دووکه ل است که از فاصله چند کیلومتری دیده می شود
پنجشنبه۴ و جمعه۵ تیر ماه ۱۳۸۸ منطقه ترگهوهر
(روستاي قوله بی و سوله دووکه ل)
گروه ۴۰ نفره از کوهنوردان کانون به سرپرستی آقای ابراهیم خاتمی از ساعت 15:30 روز ۵شنبه ۴ تیر ماه ۱۳۸۸در محل دفتر کانون تجمع کرده ولی به دلیل تاخیر حضور مینیبوسها (دلیل تاخیر نوشتن برچسب شرکت امید سیر بر روی مینیبوسها بوده)پس از قرار دادن کولهها در دو دستگاه مينيبوس به رانندگی کاک حسین (یار همیشگی کانون که به عضویت کانون درآمده) و کاک مراد ( که او هم کم کم پای ثابت برنامههای کانون شده) ساعت 16:30 به طرف شهرستان اشنويه حرکت کردند. (شرحی کوتاه از شهرستان اشنویه را در گزارش قبلی بوز سینا آوردهایم).

دشت مرگه وه ر از روستای قوله بی
ساعت 17:30 به اشنويه رسيديم. براي رفتن به روستاي دزه مرگور بايد در امتداد جاده اشنويه به اروميه به سهراهي روستاي آغبلاغ برويم سپس در سمت چپ از جاده آسفالته به سوی غرب در طول جاده "مرگور" از 2 گردنه ميگذريم تا به دشتي بسيار سرسبز و زيباي برسيم که در حصار کوههاي بلند و پربرف دالانير و بوز سينا قرار دارد. توده بزرگی از ابر سیاه هوا را تاریک کرده بود و رعد برق بر فراز قله دالانپر نوبد بارانی شدید میداد. ساعت 18 در نزدیکی دهیاری دزه (دیزج) بارندگی شروع شد و ما را غافلگیر کرد، شدت بارندگی بعد از چند دقیقه به حدی زیاد شد که به ما فرصت نداد کولههای روی باربند مینیبوس را بپوشانیم و تعدادی از کولهها خیس شد. به روستای بزرگ دزه میرسیم دوستان دیگرمان در مینیبوس دوم زودتر رسیده و منتظر ما بودند ظاهرا برخورد برق آسمان به زمین در نزدیکی آنها باعث شده بود دستگاههای برقی چند مغازه بسوزد و ساعت مچی همنوردمان آقای علی توژلی نیز از کار افتاده بود.

روستای قوله بی

قله دالان پر از پایین روستای قوله بی
بعد از توقفی کوتاه ساعت 19 به روستای قولهبی (تنه درخت بید) رسیدیم. یک ساعتی باران به شدت بارید و همچنان آسمان را ابر وسیع و سیاه پوشانده بود ولی هوا به شدت مطبوع بود. ما مجبور شدیم شب را در مسجد روستا بمانیم و مسیر برنامهی صعود را برای فردا از همان روستا به قله دالانپر تنظیم کنیم. البته تعدادی از همنوردان تصمیم گرفتند در هوای آزاد چادر بزنند و سه بار بارندگی دیگر را تا صبح تجربه کنند. شام ساعت 21 صرف شد. ساعت 23 گروهی از کوهنوردان شهرستان بانه که کاملا خیس شده بودند، مسیر طولانی قله تا روستا را در زیر بارش برف و باران طی کرده بودند به روستا رسیدند سرپرست گروه که تجربه بارها صعود به این قله را داشت میگفت سیل و باران طولانی و بارش برف در قله به آنها اجازه نداده بود چادرهای خود را برپا کنند و به دلیل عدم اطلاع از وضعیت هوا در ساعات آینده تصمیم گرفته بودن خود را به روستا برسانند. اعضای کانون فورا شرع کردند به آماده کردن چای برای کوهنوردان بانهای که پس از کمی استراحت ساعت ۲۳:۳۰به وسیله دو دستگاه مینیبوس کانون این عزیزان را به روستای دزه محل اتوبوس خودشان رساندیم.

آبشار سووله دووکه ل
ساعت 24 خاموشی داده شد. هوای داخل مسجد بسیار خوب بود طوری که میشد بدون کیسه خواب و پتو هم خوابید. دوستان ساعت 5 صبح هنگامی که هنوز هوا تاریک بود بیدار شدند و جملگی از خواب بسیار راحت شب گذشته میگفتند. بدون صرف صبحانه ساعت 6 صبح از مسیر روستای سوله دووکهل(آبشار دودی) و از کنار همین آبشار 40 نفر از کوهنوردان به سرپرستی آقای ابراهیم خاتمی حرکت خود را آغاز کردیم. زمین گلی و گیاهان بسیار خیس بود و هنوز آفتاب طلوع نکرده بود. در سربالائی روستا در مسیر غربی هنگامی که از میان گیاهان خیس و تا به کمر مرتفع رد میشدیم طلوع بسیار زیبای خورشید پشت سرمان در حال اتفاق بود. یک ساعتی طول کشید به آبشار رسیدیم. صدای مهیب آن و زیبائی خیره کننده باعث شده یک ربع ساعت برای گرفتن عکس تاخیر کنیم. راه خود را تا ساعت 8 صبح در شیبی ملایم و گاهی تند ادامه دادیم تا در محل اولین ههوار (چادر گلهداران) کنار چشمه و نهرهای آب برای صرف صبحانه و استراحت بایستیم.

بوز سینا از مسیر قبل از میرگه فال
گروه بعد از صرف صبحانه از شیبی تند و راه مالرو و پاکوب و گاهی از میان پوشش سرسبز گیاهی و زمینهای بسیار خیس با گذشتن از کنار چادرهای ییلاق ایلات راه خود را ادامه داد. ساعت 12 به پای قله رسیدیم. جائی که به میرگهفال معروف است. میرگ زمینهای وسیعی در ارتفاعات است با پوشش گیاهی بسیار انبوه و در عین حال پر از آب برفهای قله و چشمههای زیاد. در وسط همین محل و جائی که چند متری بلند تر و خشک است تابلوئی از سوی گروه کوهنوردی سپی سنگ مهاباد نصب شده جهت یادبود آقای سعدون جفائی. همنوردان به احترام این کوهنورد مهابادی که دو سال قبل در نزدیکی قله روحش به پرواز درآمد با گذاشتن دسته گل و فرستادن فاتحه یاد وی را گرامی داشتند.

یادمان کاک سعدون جفائی زیر قله دالان پر در میرگه فال
به همراه تعدادی از اعضای گروه سپی سنگ مهاباد
بعد از کمی استراحت گروه 15 نفری از همنوردان به سرپرستی آقای رحیم رسولی به سوی قله حرکت کرد. ساعت 14:30 بر فراز قله پلاکارد یادبود آقای جفائی در سالروز پرواز سفیدشان جایی که عقابها پرواز میکنند(دالانپر) به اهتزار در آمد. قله به سهسنوور معروف است یعنی مرز سه کشور عراق، ترکیه و ایران. 10 نفر از اعضای کانون ساعت 14 با اجازه از سرپرستی برنامه به سرپرستی آقای توژلی جهت کم کردن ارتفاع از مسیر بوز سینا به طرف روستا برگشتند. دوستان دیگر ما ساعت 16:30 از قله بازگشته به میرگه فال رسیدند و پس از صرف ناهار ساعت 17 آماده بازگشت از همان مسیر صبح شدیم.

قله دالانپر

هنگام بازگشت بالای آبشار سووله دووکه ل ساعت ۱۹:۳۰
کلیه کوهنوردان در نهایت سلامت ساعت 20 در روستای (قوله بی) سوار مینیبوسها شده خوشحال از اجرای برنامهای موفق ساعت 24 به مهاباد رسیدیم.
در اینجا باید از کلیه همنوردان تشکر کرد به دلیل همکاری در اجرای یک برنامه گروهی موفق و از دوستانی که همیشه به یاد دارند که باید کوهستان را پاکیزه نگه داشت. کیسههای آشغال جمع آوری شده را همیشه بر کولههای آنها در بازگشت میبینیم.
از آقایان جمال و عطا عزیزی هم سپاسگزاریم هرچند در بعضی از برنامهها حضور ندارند ولی قبل از حرکت در دفتر کانون حاضر شده و نگران چگونگی اجرای برنامه هستند، حس مسئولیتشان را ارج مینهیم.


